بنا بر دلایل کاری . دارم گزارشهای مشاور طاش را - به عنوان مشاور شهرساز طراح بافت پیرامون حرم مطهر امام رضا (ع)- میخوانم. جای همه خالیست تا ببینند مشاور محترم چگونه این بلا را بر سر بافت ارزشمند دور حرم امام رضا آورده است. تنها چند نکته از گزارش را برای خالی نبودن عریضه می نویسم:

شهرسازی اسلامی یعنی آن علم شهرسازی که

1. به کرامت انسان به عنوان مخلوق خداوند و خلیفه او در زمین احترام بگذارد.
2. نگاهش به طبیعت نگاه آیه وار باشد و مانند غربیها نگاه غاصبانه به طبیعت نداشته باشد.(حق دیدن آسمان در شب  و روز . عدم دخالت در اکوسیستم طبیعی بافت به بهانه  ایجاد پارک و شهرک سازی و... )
3. مسبب حزن و خوف در شهروندان نگردد( یعنی به واسطه نوع شهرسازی سبب نشود که با ایجاد تبعیض. بی عدالتی. ایجاد بالاشهر و پایین شهر. فضاهای سریع گذر خطرناک برای عابرین پیاده . خلق فضاهای نامناسب اقلیمی. نامناسب روانی . نامناسب فرمی . نامناسب منظر و سیمای شهری  موجب حزن و خوف مخاطب گردد)
4. اقتصاد به معنای اصیل آن - یعنی صرفه جویی - نه به معنای مصرفگرایی امروز ما و غربیها را مد نظر داشته باشد. (که محصول آن خارج شدن زمین از فهرست کالاها و بورس بازی است)
5. احترام عبرت آموزانه - نه تجارتگونه - به میراث فرهنگی موجود.
6. قایل به محوریت مسجد در اتفاقات شهری و شهرسازی به عنوان رکن رکین شهرسازی اسلامی  و محله بندی مسجد محور

این قصه ادامه دارد.

شهر اسلامی چیست؟ دوستی در پاسخ به نقد من به همایش ساختگی " تا آرمانشهر رضوی " گفته است حرفهایت را بنویس و حالا می نویسم و منتظر نظرات دوستان خواهم بود تا دانسته هایمان کاملتر شود.

شهر اسلامی چیست؟ اصلا مگر شهر هم اسلامی و غیر اسلامی دارد؟ این نخستین سوالی است که در ابتدای بحث به ذهن مخاطب میرسد. درست است هر شهری دارای زندگی. آدم. ماشین. بزه. قتل. شادی. جشن.حزن . ترافیک . رانت. رشوه . عبادت. وارستگان . پرهیزکاران و دزدها و غارتگران است. در هر شهری هم ازدواج شرعی میشود و هم غیرشرعی! هر شهری هم طلبه دارد و هم دانشجو . و هم آدمهای فهیم و نفهم و درسخوانده و نخوانده . خلاصه شهر موجودی با تمام این خوبیها و بدیها ست . بنابراین شهر اسلامی مانند بسیاری مفاهیم دیگر حداقل دو مفهوم را به ذهن متبادر میکند. یکی اینکه پس حتما شهر غیر اسلامی و حتی ضداسلامی هم وجود دارد. و دیگر اینکه این مفهوم ایده ای اصطلاحا نیازمند تعریف و جعل است. تا ما نگوییم منظور ما از شهر اسلامی چیست عملا راه به جایی نخواهیم برد.

برخی دوستان - یا دشمنان!- حتی آنقدر پا را فرا گذارده اند که یک بار مجبور شدم با ایشان در رد ایده پارک اسلامی! دعوای کلامی کنم.  نمیدانم این چه مرضی است که یک عده دوست دارند به هر پدیده و ندیده ای انگ اسلامی بچسبانند . که این خود بحثی مفصل ومجزا ست.

بنده در تمام مقالاتم به احترام غیبت حضرت امام غایب و فقدان حکومت عملی و ظاهری معصوم . از عبارت شهر اسلامی پرهیز دارم و به عبارت شهر مسلمانان اعتقاد دارم. موجودی که هم واقعی است و هم با هویت اکثریت ساکنان شهر گره خورده است. چرا که اسلام از نظر حداقلی تنها منوط به ادای شهادتین است  و اگر مسلمانانی باشند که اقدام به گناه در عرصه شهر کنند . بازهم شهر شهر جمیع مسلمانان است. و سازو کار امر به معروف و نهی از منکر برای هدایت فضای عمومی شهر به اصلاح و اسلام است.

بنابراین در گام نخست نام موضوع در نوشته های بنده  شهرمسلمانان خواهد بود.

اوست بمن نظر کند ِ من ادعا نمی کنم

دوست رها نمی کند بنده چرا رها کنم

کاش کرشمه می نمود  عقل جنونی مرا

تا که جنون چشیده را  در طلبش گدا کنم

رونق دیدن تورا با که توان دوباره گفت

شهره شدن فلاکتی است البته گر وفا کنم

دیدن و پر ز او شدن  رقص درون نور بود

رقص. نفس نفس زنان . از نفست صفا کنم

من! دو نگاه ملتمس  او غزلی ز کبریا

سجده نمی کنم چه باک . نماز خود قضا کنم

عمر جوانی مرا  برده خیال دیدنش

حال بخاطر دمی وصل که را فدا کنم؟

اوست مرا که میکشد .دم به دمی به خنجری!

خنجر از او گرفتنی است سینه چرا جدا کنم؟

اوست که برده دل زمن! هم ز سر و هم از بدن

قاتل و خونبهاست او    شکوه به ناکجا  کنم.

باعث افتخار شد . لکه ننگ عاشقی

منتظرم که دوست هم . گفته تو را خدا کنم.

۱۶/۵/۱۳۸۰. مشهد.هادی عرفان

 

من ِ تو ِ بیابان ِ حس تنهایی دوباره

یک آسمان ِدیوانه جایی دوباره

ما عابران سرعت آلودیم ای دشت

با ادعای زهد و فردایی دوباره

پروانه هامان کوکی اند ای شمع شب سوز

دلها معاش اندیش سودایی دوباره

ای شهروند دیر صحراهای غربت

باور نخواهم کرد می آیی دوباره

از آهن آباد جنوبی مینویسم

ای ذوالفقار آذین دعوایی دوباره

اینجا همه تسبیح زر!! را نذر دارند

راضی به تقدیر فریبایی دوباره

اینجا تمام جاده ها بن بست بن بست

کوفه عطش دارد به مولایی دوباره

این آسمان ابریست آری حضرت شمس

کی میشود تعبیر رویایی دوباره

جز با تو من نجوا نخواهم کرد آری

تا لحظه تهلیل و زیبایی دوباره!

۲۴/۲/۱۳۸۲ راه آهن تهران - مشهد . ساعت ۱۹. محمد هادی عرفان

چند ماه پیش مسابقه طراحی شهری بین الحرمین - کربلا- بصورت بین المللی انجام شد کاری که بر این اساس دوستی پیشنهاد میداد خوب است اتفاقات معماری حرم مطهر حضرت رضا (ع) در مقیاسی بین المللی و تحت نظر بنیادی ملی اداره شود و کار به دست طیفی خاص در آستانقدس نیفتد.

ایده خوبی است که ایکاش عملی گردد. چرا که بار آموزشی علمی آن برای جهان تشیع و تغییر نگاه بیرونی به ما موثر و مفیداست.

صفر هم تمام شد. ربیع شروع شده و چشم برهم زدنی توپ  خواهد ترکاند که ...آغاز سال ۱۳۸۸... اما یک نکته جالب امسال در عزاداریها دیدم و آن اینکه در پردهها ی اطلاع رسانی بری جاها دیگر اسم مداح از پرده حذف شده بود و تبلیغات روضه با محوریت سخنران انجام شده بود یا حداکثر نوشته بودند با حضور مداحان اهل بیت - بدون ذکر نامی - که حرکتی بسیار پسندیده است . و ان شا ا... هرکسی در خیمه پربرکت اباعبدا.. در جای خویش نشیند.

نمی دانم دوستان مشغول شیشه پاک کردن اند . جارو برقی به دست اند. و خلاصه خانه تکانی میکنند که نمی رسند به این وبلاگ سری بزنند !

بهرحال فعلا کسی این جا نیست!